Blog

Opiekunowie często pytają:

„Skoro to ta sama choroba, dlaczego mój pies nie reaguje tak samo jak pies znajomej?”
To bardzo ważne pytanie — i wbrew pozorom odpowiedź nie jest prosta.

Współczesna medycyna weterynaryjna coraz wyraźniej pokazuje, że nie leczymy choroby, tylko konkretnego pacjenta. Nawet jeśli rozpoznanie brzmi identycznie, organizm każdego psa funkcjonuje inaczej.

Poniżej wyjaśniam najważniejsze powody.
1. Każdy pies ma inny „kod biologiczny”
Psy różnią się:
- genetyką
- tempem metabolizmu leków
- wrażliwością receptorów
- zdolnością regeneracji tkanek

To oznacza, że ten sam lek w tej samej dawce może:
u jednego psa działać idealnie,
u drugiego dawać słabszy efekt,
u trzeciego powodować działania niepożądane.

To nie jest błąd leczenia – to biologia.

2. Metabolizm leków ≠ masa ciała

Dawkowanie „na kilogram” to dopiero punkt wyjścia.
Na rzeczywisty efekt leczenia wpływają m.in.:

• wątroba (enzymy metabolizujące leki),
• nerki (wydalanie),
• wiek psa,
• stan zapalny,
• jednoczesne inne leki lub suplementy.

Dlatego dwa psy o tej samej wadze mogą reagować zupełnie inaczej.

3. Różnice rasowe mają ogromne znaczenie

Niektóre rasy:

• wolniej metabolizują określone substancje,
• są bardziej podatne na działania uboczne,
• mają predyspozycje do chorób współistniejących.

To dlatego u jednego psa terapia jest „książkowa”, a u innego wymaga modyfikacji, zmiany leku lub dawki.

4. Stadium choroby nigdy nie jest identyczne

Ta sama diagnoza nie oznacza tego samego momentu choroby.

Jeden pies trafia do lekarza:

• we wczesnym stadium,
• z dobrze zachowaną odpornością,
• bez powikłań.

Drugi:

• po miesiącach objawów,
• z przewlekłym stanem zapalnym,
• z wtórnymi zmianami w narządach.

Efekt leczenia musi być różny.

5. Układ odpornościowy – największa zmienna

W chorobach:

• alergicznych,
• autoimmunologicznych,
• zapalnych,
• dermatologicznych,

to właśnie reakcja układu immunologicznego decyduje o skuteczności terapii.

Niektóre psy:

• reagują szybko i stabilnie,
• inne wymagają leczenia wieloetapowego,
• część potrzebuje terapii długoterminowej lub biologicznej.

6. Styl życia i środowisko też leczą (lub przeszkadzają)

Na powodzenie terapii wpływa również:
- dieta,
- stres,
- aktywność fizyczna,
- warunki środowiskowe,
- regularność podawania leków.

To dlatego ten sam schemat leczenia w teorii i w praktyce może dawać różne efekty.

Co to oznacza dla opiekuna psa?
✔️ Brak natychmiastowej poprawy nie oznacza złego leczenia
✔️ Czasem konieczne są korekty, a nie „zmiana lekarza”
✔️ Leczenie to proces, nie jednorazowa decyzja
✔️ Indywidualizacja terapii to standard nowoczesnej medycyny


Podsumowanie

Dwa psy z tą samą chorobą nigdy nie są tym samym pacjentem.
Nowoczesna weterynaria coraz częściej odchodzi od schematów „dla wszystkich” na rzecz leczenia dopasowanego do konkretnego organizmu.
U nas weterynarz kłodzko pomagamy właśnie w ten sposób dobierając metody leczenia indywidualnie.

To właśnie dlatego dobra diagnostyka, obserwacja reakcji na leczenie i współpraca z opiekunem są kluczowe.